Skip to main content
mycie elewacji domu

Czyszczenie i mycie elewacji domu

Czyszczenie elewacji to jedna z podstawowych czynności, którą powinieneś wykonywać regularnie, kiedy chcesz chronić swój dom przed zabrudzeniami i uszkodzeniami, powstałymi podczas użytkowania. Możesz wykonać je samodzielnie lub zatrudnić do tego wykwalifikowaną grupę specjalistów.

Ściany domu brudzą się tym szybciej, im dom znajduje się bliżej ruchliwej drogi lub zabudowań przemysłowych. Deszcz za nas wszystkiego nie zrobi. Również gdy budynek nie ma wydatnych okapów, osłaniających ściany, są one bardziej narażone na zabrudzenia. Warto też wiedzieć, że częściej trzeba będzie czyścić elewację pokrytą starym tynkiem mineralnym. Nowe tynki silikatowe, silikonowe i akrylowe, dzięki zawartym w nim składnikom, są mniej podatne na zabrudzenia i łatwiej się je czyści. Nakład prac poświęconych na czyszczenie elewacji z brudu, zależeć będzie również od struktury tynku – im bardziej porowaty, tym więcej osiada na nim zanieczyszczeń i tym trudniej go wyczyścić. Pamiętajmy, że elewację najlepiej umyć w okresie letnim. Wyższe temperatury i promienie słoneczne przyspieszą wyschnięcie tynków.

Jednym z głównych elementów mających niebagatelny wpływ na stopień zabrudzenia elewacji domu jest jego usytuowanie.

Kurz oraz wszelkiego rodzaju zanieczyszczenia znacznie szybciej będą osiadały na budynku, jeżeli zostanie on wystawiony w bezpośrednim sąsiedztwie ruchliwej ulicy bądź w pobliżu jakiegokolwiek zakładu przemysłowego.

Jeżeli weźmiemy pod uwagę tempo osiadania zabrudzeń na elewacji, to należy stwierdzić, że lokalizacja domu ma w tym przypadku ogromne znaczenie.

Innym, także istotnym czynnikiem, mającym bardzo duży na to, z jaką częstotliwością będzie konieczne przeprowadzanie czyszczenia elewacji domu, ma struktura tynku.

Im gładsza powierzchnia, tym mniejsze prawdopodobieństwo szybkiego zabrudzenia elewacji.

Nie bez znaczenia jest także fakt, z jakim tynkiem mamy do czynienia, biorąc pod uwagę jego właściwości dotyczące stopnia nasiąkania.

Jeżeli tynki bardzo łatwo chłoną wilgoć, nie można oczekiwać, że brud zostanie spłukany za pomocą deszczu.

Nie tylko osadzanie się zanieczyszczeń na elewacji, ale także wnikanie ich w pory tynku zależą przede wszystkim od jego rodzaju.

Do najczęściej stosowanych tynków należą tynki cienkowarstwowe.

Zaliczane do tej grupy tynki mineralne z pewnością można uznać za takie, które najmocniej i najszybciej nasiąkają.

Zupełnie inaczej zachowują się tynki silikatowe, tynki silikonowe czy tynki akrylowe.

Z jednej strony wykazują znacznie mniejszą nasiąkliwość niż tynki mineralne, z drugiej natomiast są o wiele bardziej odporne na zabrudzenia.

Jest to jednoznaczne z tym, że tynki silikatowe, silikonowe i akrylowe znacznie dłużej nie zmieniają koloru, a co więcej, nie ulegają tak łatwo zanieczyszczeniom.

To, jak często będziemy musieli myć elewację domu zależy także od faktury tynku.

Jeżeli mamy do czynienia z tynkiem typu kornik, to musimy się liczyć z tym, że w jego zagłębieniach dużo łatwiej będzie osadzał się kurz czy inne zanieczyszczenia.

Nieco inaczej sytuacja przedstawia się, gdy musimy wyczyścić ten sam rodzaj tynku, ale o innej fakturze.

Chodzi przede wszystkim o tynki typu baranek bądź o tynki o strukturze kamyczkowej.

Ich podatność na zabrudzenia jest mniejsza, ponieważ są one gładsze od tynków typu kornik.

Baranek na przykład, jeżeli ma mniejszą średnicę ziarna, to staje się bardziej gładki, a co za tym idzie, odporniejszy na zabrudzenia.

W przypadku tynków mineralnych trudno mówić o zabezpieczaniu ich zarówno przed glonami, jak i grzybami.

Tynki polimerowe natomiast, takie jak silikonowe, silikatowe, akrylowe lub siloksanowe z uwagi na zawarte w nich naturalne biocydy wykazują właściwości ochronne i zabezpieczają przed biologiczną korozją.

Czyszczenie elewacji może być częstsze w przypadku jasnych kolorów – białego, beżowego lub kremowego. Może być niezbędne, gdy chcesz pomalować budynek na mocny i wyrazisty kolor i nie chcesz, aby wypłowiał pod wpływem słońca lub deszczu czy brudu. Szybciej ubrudzi się ściana, która w całości pokryta jest tynkiem niż ta, która na wysokości metra lub dwóch od gruntu pomalowana jest na ciemniejszy kolor lub zabezpieczona kamieniem czy drewnem.

Czyszczenie elewacji to nie tylko mycie i usuwanie nieczystości z tynku. To także zabezpieczenie ścian wykonanych z drewna, kamienia lub metalu. To coraz bardziej popularne materiały wykończeniowe, dlatego podczas wyboru metody czyszczenia ścian budynku zdecyduj się na takie środki i metody, których możesz użyć do różnych rodzajów powierzchni.

Dobrą praktyką będzie regularne oczyszczanie tynku mineralnego, który zazwyczaj znajduje się w dolnych fragmentach elewacji. Raz na kilka lat warto też wykonać kompleksowe mycie elewacji, które przywróci efektowny wygląd i pierwotną barwę tynków. Jeśli planujesz prace remontowe, w tym miejscu oszacujesz koszty elewacji.

Proste zabrudzenia z kurzu na elewacji możemy z łatwością usunąć pod ciśnieniem. Do prac w zupełności wystarczy nam myjka ciśnieniowa oraz zwykła woda. Niestety nie wszystkie zabrudzenia dają się tak łatwo usunąć. Czyszczenie elewacji pokrytej glonami czy białymi wykwitami wymaga zastosowania preparatów chemicznych.

Płyn do mycia elewacji musi być dobrany do specyfiki podłoża. Środki do mycia elewacji z cegły będą różniły się od płynów do mycia ścian pokrytych tynkiem akrylowym. Warto zwrócić na to uwagę podczas dokonywania zakupów.

Dostępne w ofertach sprzedaży środki do mycia elewacji różnią się także pod względem przeznaczenia. Jeden płyn do mycia elewacji może skutecznie usunąć osad z glonów, inny preparat do mycia elewacji okaże się bardziej skuteczny w walce z białymi wykwitami. Szczególną grupą produktów będą środki do mycia elewacji, które umożliwiają usuwanie graffiti.

Wybierając płyn do mycia elewacji, należy wziąć również pod uwagę uporczywość zabrudzeń. Regularne czyszczenie elewacji zabezpiecza powierzchnie przed pojawieniem się bardziej uporczywych wykwitów. Niestety mocno zabrudzone, nieoczyszczane regularnie powierzchnie będą trudniejsze do umycia. Czyszczenie elewacji z silnymi, starymi zabrudzeniami wymaga użycia najlepszej jakości substancji myjących.

Wybierając płyn do mycia elewacji, zwróćmy także uwagę na stopień jego skoncentrowania. Każdy preparat do mycia elewacji powinien zawierać czytelną instrukcję ze stopniem skoncentrowania. Należy się do niej stosować wykonując czyszczenie elewacji. Na stopień skoncentrowania z pewnością wpłynie intensywność oraz wiek zabrudzeń. Przyjmujemy, że im starsze i bardziej uporczywe zabrudzenia, tym bardziej skoncentrowany powinien być płyn do mycia elewacji.

Niektóre środki do mycia elewacji stosuje się bez żadnego rozcieńczania. Z reguły są to preparaty dedykowane do punktowego usuwania zabrudzeń.

Dobierając płyn do mycia elewacji, warto skonsultować wybór ze sprzedawcą. Doświadczony pracownik będzie potrafił dobrać środki czyszczące indywidualnie do potrzeb naszej powierzchni.

Czyszczenie elewacji wodą
Aby przywrócić otynkowanym ścianom pierwotny wygląd, wystarczy umyć je wodą. Unikajmy szorowania powierzchni szczotką, gdyż możemy ją uszkodzić. Woda rozpuszcza i usuwa brud oraz luźno związane naloty soli. Do mycia dobrze jest zastosować gorącą wodę – jej działanie jest bardziej intensywne i efektywne, a także znacznie skraca czas czyszczenia elewacji. Jednak woda nie może być zbyt gorąca, ponieważ może doprowadzić do powstania pęknięć. Zanim rozpoczniemy pracę, warto przeprowadzić próbę na niewielkim, mało widocznym fragmencie elewacji.

Czyszczenie elewacji myjką ciśnieniową
Otynkowane ściany najlepiej myć wodą pod ciśnieniem – wystarczająca będzie myjka ciśnieniowa domowego użytku. Do mycia myjką ciśnieniową zastosujmy rozproszony strumień wody z dodatkiem detergentu np. płynu do mycia naczyń lub specjalnego środka do mycia fasad. Czyszczenie elewacji pokrytej tynkiem można wykonać przy użyciu roztworu o temperaturze nie wyższej niż 60°C, a jego ciśnienie nie może przekraczać 120 barów. Takie ciśnienie jest na tyle wysokie, że pomoże pozbyć się zabrudzeń na tynku, ale na tyle niskie, że jest bezpieczne dla elewacji i nie uszkodzi jej. Sprawdźmy też, jaka odległość dyszy od powierzchni ściany zapewni najlepszy efekt. Tynk czyścimy, rozpoczynając od górnej partii ścian, stopniowo schodząc ku dołowi – prace wykonujemy tak, aby zabrudzenia nie spływały po uprzednio wyczyszczonych fragmentach elewacji. Okrężnymi ruchami kilkakrotnie polewamy strumieniem wody poszczególne partie ścian, zwracając szczególną uwagę na miejsca mocno zabrudzone. Można też najpierw umyć elewację samą wodą, a następnie z dodatkiem środków spieniających. Często po umyciu elewacji niezbędne jest jej malowanie.

Czyszczenie elewacji z nalotów
Oprócz zwyczajnych zanieczyszczeń zdarza się, że znajdziemy na elewacji także przebarwienia. Szare i zielone naloty mogą sugerować obecność glonów, grzybów, mchów i porostów. Zjawisko to najczęściej występuje na północnej oraz zachodniej ścianie. Ich rozwój wzmaga wilgoć i niewłaściwe odprowadzenie wody z dachu. Warto też wiedzieć, że tynki mineralne nie są zabezpieczone przed gromadzeniem się pleśni i grzybów. Czyszczenie elewacji z powierzchniowych zanieczyszczeń przeprowadza się w kilku etapach. Zaczynamy od umycia ścian zewnętrznych myjką ciśnieniową, następnie usuwamy zanieczyszczenia szczotką. Do zwalczenia nalotów konieczne będą także chemiczne środki grzybo- i glonobójcze. Istotne jest, że mogą one również zapobiegać ponownemu rozwojowi mikroorganizmów na tynku. Przy ich nakładaniu trzeba zachować szczególne środki ostrożności i konieczny będzie ochronny ubiór. Śródków do zwalczanie organizmów nie zmywamy od razu – najlepiej zostawić je na kilka dni (minimum 6-12 godzin), aby zdążyły zniszczyć mikroorganizmy. Wcześniej jednak w mało widocznym miejscu sprawdźmy, jak tynk reaguje na chemię. Po wyschnięciu odkażoną powierzchnię warto zabezpieczyć przed ponownym pojawieniem się nalotów. W tym celu możemy zastosować farby z dodatkiem biocydów lub bezbarwne impregnaty. Utworzona przez nie powłoka ochronna zmniejsza porowatość powierzchni i jej nasiąkliwość.

Czyszczenie elewacji: kiedy nie korzystać z myjki
Kurz i pył łatwo usunąć ze ścian myjką ciśnieniową. Pamiętajmy jednak, żeby nie stosować tej metody czyszczenia, jeśli w tynku widać spękania – woda dostanie się wtedy do muru. Lepiej darować sobie myjkę także wówczas, gdy tynk jest słaby – mogłoby to jeszcze bardziej pogorszyć jego stan. Zabrudzenia, z którymi nie poradziła sobie myjka trzeba usunąć poprzez ręczne szorowanie. Do mycia użyjmy wtedy ciepłej wody z domieszką płynu czyszczącego oraz twardej, szerokiej szczotki.

Profesjonalne mycie i czyszczenie elewacji https://www.alpinisci.com.pl/uslugi/mycie-i-czyszczenie-elewacji/ zamówisz w firmie Alpiniści z Warszawy. Dodatkowo warto rozważyć czyszczenie rynien https://www.alpinisci.com.pl/uslugi/czyszczenie-rynien/. Kompletna oferta firmy na stronie: https://www.alpinisci.com.pl/

firma deratyzacyjna

Firma deratyzacyjna

Gryzonie rozmnażają się niezwykle szybko. W dodatku człowiek tworzy im idealne warunki do bytowania i rozwoju populacji. Szczury i myszy mogą być nosicielami groźnych chorób i pasożytów, dlatego ważne jest, aby regularnie zmniejszać ich liczebność, zwłaszcza w miastach. Jeśli jesteś właścicielem nieruchomości, ta kwestia może dotyczyć również Ciebie. Sprawdź, co powinieneś wiedzieć o deratyzacji szczurów.

Obowiązek przeprowadzenia deratyzacji wynika z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570 ze zmianami), zgodnie którym:

„Właściciel, posiadacz lub zarządzający nieruchomością obowiązani są utrzymywać ją w należytym stanie higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym, w szczególności (…) zwalczać gryzonie, insekty i szkodniki…”

Dodatkowo, w celu zapewnienia skuteczności deratyzacji, w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy określa się terminy i obszary obowiązkowej deratyzacji.

          Zgodnie z Regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie Wrocławia przyjętym uchwałą Nr XXXV/780/12 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 29 listopada 2012r., obowiązkową deratyzację przeprowadza się dwukrotnie w ciągu roku, w terminach:

  1. od 15 marca do 1 kwietnia,
  2. od 15 listopada do 1 grudnia.

Obowiązkowej deratyzacji podlegają nieruchomości, na których zlokalizowane są:

  1. budynki wielolokalowe podpiwniczone,
  2. lokale gastronomiczne,
  3. obiekty handlowe branży spożywczej,
  4. magazyny żywności i płodów rolnych,
  5. gospodarstwa rolne i hodowlane,
  6. zakłady przetwórstwa żywności,
  7. szpitale, hotele, internaty, domy akademickie, bursy, obiekty, w których prowadzone jest zbiorowe żywienie,

10. wolnostojące komórki i pomieszczenia gospodarcze przynależne do zabudowy wielolokalowej,

11. obiekty w których prowadzona jest działalność w zakresie zbierania lub przetwarzania odpadów,

12. schroniska dla zwierząt i ogród zoologiczny,

         a także;

  1. sieć kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej o średnicy od 500 mm, przebiegającą w 8 obrębach geodezyjnych w centrum miasta,
  2. teren Fosy Miejskiej.

Określenie w regulaminie terminów i obszarów deratyzacji nie zwalnia właścicieli wszystkich nieruchomości, na których pojawią się gryzonie, z obowiązku  przeprowadzania deratyzacji również poza terminami określonymi w regulaminie.

II.           Zasady i sposób przeprowadzania deratyzacji na terenie nieruchomości:

1.    Właściciele nieruchomości deratyzację przeprowadzają na własny koszt i we własnym zakresie.

  1. Do przeprowadzenia deratyzacji należy używać środków (preparatów) ogólnodostępnych zatwierdzonych przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki społecznej lub posiadających atest Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie.
  2. Przed rozpoczęciem deratyzacji należy:

–  dokonać  naprawy   wszystkich  uszkodzeń,  które  mogą  służyć gryzoniom  jako  drogi  dostępu  do  budynków  i  pomieszczeń, np. otwory w drzwiach, podłogach,

–  usunąć  z  terenu  nieruchomości i pomieszczeń wszelkie odpady mogące stanowić pożywienie dla  gryzoni.

  1. Preparaty należy wyłożyć zgodnie z instrukcją zastosowania w miejscach, gdzie pojawiają się gryzonie, a w szczególności: na podwórzach, w osłonach śmietnikowych, na strychach, w piwnicach i budynkach gospodarczych. Preparat należy umieszczać w  narożnikach  pomieszczeń  i wzdłuż  ścian,  na  ścieżkach  przemieszczania  się  gryzoni i w miejscach  ich  żerowania, itp. W miejscach wyłożenia preparatów należy nakleić ulotkę ostrzegającą o deratyzacji  o treści:

„UWAGA! Wyłożono preparat do zwalczania  gryzoni!

Niebezpieczeństwo zatrucia ludzi i zwierząt!”

Ulotka powinna zawierać datę przeprowadzania deratyzacji. Po zakończeniu deratyzacji ulotki należy usunąć.

  1. Preparaty do zwalczania gryzoni należy przechowywać w miejscach niedostępnych dla dzieci oraz należy zadbać o to, aby miejsca wyłożenia preparatów były niedostępne dla kotów wolno żyjących oraz ptaków. W trakcie wyłożenia preparatów należy zwiększyć nadzór nad dziećmi, aby nie przebywały same w miejscach wyłożenia preparatów.
  1. W czasie wyłożenia preparatów należy dokonywać codziennych oględzin miejsc, w których został wyłożony preparat i na bieżąco usuwać padłe gryzonie, przekazując je do zakładów uprawnionych w zakresie unieszkodliwiania zwłok zwierząt. W czasie trwania deratyzacji ważnym czynnikiem jest uzupełnianie wyłożonego preparatu.
  1. Po upływie terminu obowiązkowej deratyzacji wyłożone preparaty do zwalczania gryzoni należy usunąć. Z pozostałymi po deratyzacji preparatami oraz opakowaniami po preparatach należy postępować zgodnie z instrukcją, dołączoną do preparatu.
  1. Wskazane jest, aby w miarę możliwości deratyzację przeprowadziły firmy posiadające wiedzę i doświadczenie w tym zakresie.

Uwaga!

Niewywiązanie się z obowiązku deratyzacji podlega karze grzywny zgodnie z :

–          art. 10 ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach  (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 391 ze zmianami )

–          art. 50 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Pojawienie się szczurów w jakiejkolwiek ludzkiej siedzibie jest wysoce niepożądanym zjawiskiem – nie tylko przyczyniają się one do powstawania uszkodzeń mienia, ale również mogą być nosicielami niebezpiecznych chorób. Na każdym właścicielu lub zarządcy nieruchomości spoczywa obowiązek przeprowadzania deratyzacji, wynikający z przepisów prawa, a dokładnie z Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu chorób zakaźnych u ludzi. W art. 22 ust. 1 pkt 2 możemy przeczytać, iż wyżej wymienione podmioty zobowiązane są “utrzymywać nieruchomość w należytym stanie higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym, w szczególności (…) zwalczać gryzonie, insekty i szkodniki”.

Szczegółowe przepisy dotyczące deratyzacji, wraz z terminami jej przeprowadzania ujęte są w indywidualnych regulaminach porządkowych każdej gminy. Nakaz odszczurzania obejmuje wiele różnych podmiotów. Przede wszystkim dotyczy on miejsc, w których przechowywana i przetwarzana jest żywność. Podlegają mu między innymi lokale gastronomiczne, sklepy i supermarkety oraz zakłady produkcyjne. Regularne odszczurzanie wymagane jest również w hotelach, szkołach, urzędach oraz budynkach wielorodzinnych – dotyczy to zarówno pomieszczeń, jak i miejsc, w których składowane są odpady. Niektóre gminy przepisy deratyzacyjne rozszerzają również na ogrody działkowe, a nawet domy jednorodzinne.

Niewywiązanie się z obowiązku deratyzacji stanowi w świetle prawa wykroczenie, które może zostać ukarane karą grzywny. Potwierdzeniem przeprowadzenia procesu może być zarówno wystawiona przez specjalistyczną firmę faktura lub paragon za zakup trutki. W większych miastach weryfikacją odszczurzania zajmuje się straż miejska.

Warto pamiętać, że o wiele łatwiej jest zapobiegać ewentualnej inwazji szczurów niż pozbyć się z budynku już zasiedlonych gryzoni. Najważniejsze, to nie lekceważyć problemu, ponieważ stado błyskawicznie może się powiększyć i może okazać się, że zwykłe rozstawienie trutki nie będzie już wystarczającym rozwiązaniem.

Jakie są symptomy obecności gryzoni?

Szczury i myszy potrafią skutecznie ukryć się przed wzrokiem człowieka. Nie zawsze będziemy w stanie na pierwszy rzut oka ocenić, czy w budynku występują gryzonie. Oto kilka symptomów, które mogą świadczyć o bytowaniu szkodników:

  • zapach amoniaku;
  • nadgryzienia na listwach i meblach;
  • ślady odchodów;
  • odgłosy (szczególnie bieganie, pisk, dźwięk obgryzania).

Jeśli z powyższych objawów występuje tylko ostatni, warto upewnić się, że źródłem hałasu są szczury, a nie np. kuny czy ptaki.

Na deratyzację składa się ogół działań, mających na celu usunięcie szkodników z budynku. Cały proces odbywa się za pomocą odpowiednich środków zaradczych, dopasowanych do określonych sytuacji. Najczęściej wykorzystuje się trutkę w postaci ziarna, kostki, pasty, żelu lub granulatu. Stosuje się również różnego rodzaju pułapki i chwytacze na gryzonie.

Odszczurzanie przeprowadzane jest również poza przestrzeniami budynków. Kompleksowe podejście, obejmujące również otoczenie danego lokalu, to bardziej skuteczna deratyzacja. Białystok i inne duże miasta przeprowadzają rutynowe działania w tym kierunku, aby gryzonie nie uprzykrzały życia ich mieszkańcom.

Gryzonie nie tylko roznoszą choroby, ale powodują również zniszczenia w budynku. Obgryzają kable i rury, dewastują elewacje, pozostawiają odchody i mocz. Dopasowanie skutecznego środka może pomóc w zabezpieczeniu budynku od szkodników na dłuższy okres. Dlatego warto zatrudnić specjalistyczną firmę, świadczącą usługi deratyzacyjne. Profesjonalna usługa to również większy komfort mieszkańców. Wyszkoleni pracownicy dbają, aby cały proces przebiegał możliwe najsprawniej i najskuteczniej, bez zakłócania spokoju lokatorów.

Dobra firma deratyzacyjna to Dalmyt https://dalmyt.com.pl/o-firmie/ . Oferuje kompleksowe usługi DDD https://dalmyt.com.pl/uslugi-ddd/ od dezynsekcji https://dalmyt.com.pl/dezynsekcja/, przez https://dalmyt.com.pl/dezynfekcja/ po deratyzację https://dalmyt.com.pl/deratyzacja/. Kompleksowy monitoring DDD https://dalmyt.com.pl/ .

Ekspertyza techniczna budynku

Ekspertyza budowlana to ocena stanu technicznego budynku opracowana na podstawie badań i wyliczeń wytrzymałości poszczególnych elementów konstrukcji, w tym fundamentów, ścian, stropów, elewacji, dachu itd. Zakres i szczegółowość ekspertyzy zależy przede wszystkim od potrzeb osoby zlecającej jej wykonanie.

Ocena stanu technicznego budynku pomoże w wielu spornych sytuacjach. Wiele problemów w użytkowaniu mieszkania lub budynku wynika z błędów popełnionych przez wykonawców oraz z oszczędności lub oszustwach w rodzaju użytych materiałów budowlanych.

Co zawiera ekspertyza budowlana?

Ekspertyzy budowlane dotyczące stanu technicznego konstrukcji budynków zawierają przede wszystkim:

  • opis przedmiotu ekspertyzy i celu, któremu ma służyć
  • opis badanych elementów i rozwiązań konstrukcyjnych obiektu, wymiary, materiały, z jakich został wykonany itp.
  • opis sposobu posadowienia fundamentów, konstrukcji ścian, stropu, dachu
  • opis dokonanych odkrywek i badań
  • dokumentację rysunkową i fotograficzną badanych elementów
  • obliczenia dopuszczalnych obciążeń elementów konstrukcyjnych, takich jak fundamenty, stropy, ściany, nadproża, belki
  • szczegółowe wnioski z oględzin, które obejmują m.in.: ocenę stanu budynku i jego przydatności do dalszego użytkowania lub planowanej przebudowy, ocenę stanu instalacji, opis ewentualnych uszkodzeń (rysy, pęknięcia, zawilgocenia, zagrzybienia), ocenę przyczyn powstawania uszkodzeń, zalecenia dotyczące niezbędnych napraw, wzmocnień, osuszenia, ocieplenia i zalecenia dotyczące sposobów wykonania napraw.

Wykonanie ekspertyzy budowlanej należy powierzyć rzeczoznawcy budowlanemu, który ma odpowiednie doświadczenie i uprawnienia do przeprowadzania tego typu badań. Należy pamiętać, że ekspertyza wymaga bardzo precyzyjnych wniosków i obliczeń. Rzeczoznawca budowlany posiada niezbędną praktykę zawodową oraz uprawnienia budowlane. Legitymuje się przede wszystkim pisemną rekomendacją wojewody.

Opinia techniczna jest zwykle wydawana przez fachowca na podstawie oględzin obiektu budowlanego i po ewentualnym przestudiowaniu dostępnej dokumentacji. Diagnoza w takim opracowaniu jest zwykle stawiana na podstawie doświadczenia eksperta i nie zawsze może być jednoznaczna. W opracowaniu tym określa się, analizuje i interpretuje głównie stan projektowy. W niektórych elementach odnosi się do stanu rzeczywistego obiektu budowlanego.

Opracowanie to ma umożliwić sformułowanie wniosków o stanie technicznym budynku oraz dać odpowiedzieć inwestorowi na pytania: czy planowane zamierzenia dotyczące przedmiotowego obiektu (remont, przebudowa, zmiana funkcji) są możliwe do wykonania i w jakim zakresie oraz czy jest to ekonomicznie uzasadnione.

Do wykonania tego opracowania wykorzystuje się wiedzę powszechnie dostępną, lecz z pogłębioną analizą techniczno-ekonomiczną, dlatego też, ten rodzaj opracowania technicznego powinna sporządzać osoba posiadająca uprawnienia budowlane lub specjalistyczne.

O ile do wykonania opinii technicznej wystarczy doświadczony inżynier lub technik z uprawnieniami budowlanymi, to wykonanie ekspertyzy technicznej, która wymaga bardziej precyzyjnych wniosków, trzeba powierzyć osobie z doświadczeniem i odpowiednimi, właściwymi dla szczegółowości badań uprawnieniami – rzeczoznawcy budowlanemu, czyli osobie, która posiada dyplom ukończenia wyższej uczelni, uprawnienia budowlane bez ograniczeń i opinie dwóch rzeczoznawców budowlanych odpowiedniej specjalności.

Ekspertyzy techniczne są opracowaniem szerszym niż opinia techniczna. W ekspertyzie określa się aktualny stanu techniczny obiektu oraz szuka przyczyn występowania w konstrukcji ewentualnych nieprawidłowości. Jest to swego rodzaju studium przyczynowo – skutkowe stanu lub zdarzenia technicznego obiektu. W opracowaniu oprócz zaangażowania intuicji i doświadczenia eksperta występują elementy obiektywnych badań materiałów, pomiary ugięć, przemieszczeń konstrukcji i koniecznych obliczeń w zakresie wytrzymałości jego fundamentów, ścian, stropów i innych elementów konstrukcji. Postawiona diagnoza jest w ten sposób uwiarygodniona obiektywnymi badaniami, pomiarami czy obliczeniami, które są sprawdzalne. Oczywiście tak rozumiana ekspertyza jest zwykle droższa od opinii. Szczegółowość i zakres oceny są ściśle związane z celem, jakiemu mają służyć wyniki badań. Ważne jest, aby zlecając wykonanie oceny stanu budynku, powiedzieć, do czego jest ona nam potrzebna.

Najczęściej wykonywane opracowania dotyczą budynków starszych, wykonywanych z materiałów obecnie nie stosowanych, których dalsza eksploatacja jest możliwa, lecz niezbędne jest dokonanie prac wzmacniających lub naprawczych.

Ekspertyzy techniczne budowlane dotyczyć mogą również etapu realizacji inwestycji lub robót budowlanych. W uzasadnionych przypadkach opracowanie to może być podstawą skutecznego dochodzenia roszczeń wobec nierzetelnego wykonawcy robót budowlanych lub developera.

Wykonanie ekspertyzy budowlanej niezbędne jest w każdym przypadku dokonywania rozbudowy (nadbudowy) lub zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, np. z funkcji mieszkalnej w parterze budynku na każdą inna funkcję usługową lub handlową.

Wykonanie ekspertyzy powinno być powierzone wyłącznie rzeczoznawcy budowlanemu, z zastrzeżeniem, iż rzeczoznawca budowlany powinien posiadać uprawnienia budowlane i tytuł rzeczoznawcy budowlanego w zakresie projektowania lub wykonawstwa. Tylko osoby spełniające przedmiotowe wymagania należy uznać za odpowiednie do wykonania ekspertyz technicznych na potrzeby wszelkich postępowań, w tym m.in. na potrzeby postępowań administracyjnych i sądowych.
Natomiast opinię techniczną mogą sporządzać osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane w zakresie i w specjalności wynikającej z posiadanej decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych.

Ekspertyzy techniczne zlecisz na: https://www.batiplus.pl/ekspertyzy-techniczne/

Przegląd obiektów budowlanych

Przeglądy okresowe budynków to obowiązek właściciela czy zarządcy budynku. Po nowelizacji ustawy Prawo budowlane w 2016 roku, w niezmienionej formie pozostały przepisy związane z technicznym utrzymaniem obiektów oraz przeglądami budynków wynikającymi z tej ustawy.

Przepisy prawa nakazują właścicielom i zarządcom budynków, aby zlecali wykwalifikowanym osobom przeprowadzanie okresowych i doraźnych kontroli ich stanu technicznego (art. 62 Prawa budowlanego) oraz niezwłocznie dokonywali napraw, jeśli kontrola wykaże usterki, które mogłyby zagrozić życiu lub zdrowiu ludzi albo bezpieczeństwu mienia (art. 70 ust. 1).

„Art. 61. Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany:
1. 
utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2;
2. zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziałujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska”.

Powyższy zakres kontroli rocznej dotyczy domów jednorodzinnych i letniskowych, obiektów budownictwa zagrodowego oraz niewymagających pozwolenia na budowę (jak małe budynki gospodarcze).

W pozostałych budynkach, na przykład domach wielorodzinnych, trzeba corocznie sprawdzać również stan elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwy wpływ warunków atmosferycznych i niszczące działanie czynników występujących podczas użytkowania obiektu, których uszkodzenia mogą powodować zagrożenie dla bezpieczeństwa osób, środowiska oraz konstrukcji budynku.

Niewykonanie ww. obowiązków to przestępstwo zagrożone dotkliwymi karami, o czym mówi zapis w art. 91a, który brzmi następująco: „Kto nie spełnia, określonego w art. 61, obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, użytkuje obiekt w sposób niezgodny z przepisami lub nie zapewnia bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego, podlega grzywnie nie mniejszej niż 100 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”. Przepis ten wprowadza do ustawy pojęcie przestępstwa polegającego na zaniechaniu – „niezapewnieniu bezpieczeństwa użytkowania obiektu”, tj. braku reakcji właściciela lub zarządcy na niezależne od niego czynniki zewnętrzne działające na obiekt. W kontekście tego zapisu pojawiają się wątpliwości, jakich działań należy oczekiwać od właściciela lub zarządcy w ramach wskazanego obowiązku.

Co najmniej raz w roku należy sprawdzić stan techniczny:

  • instalacji gazowych (przewodów – począwszy od kurka głównego i urządzeń domowych);
  • przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) – przy czym powinny one być sprawdzane jednocześnie z instalacją gazową;
  • instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska (przydomowej oczyszczalni ścieków, szamba, śmietnika).

W razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, właściwy organ nakazuje przeprowadzenie kontroli, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części.

Okresowe kontrole stanu technicznego budynku mieszkalnego należy przeprowadzać w porze wiosennej (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Przed jej rozpoczęciem trzeba zapoznać się z protokołami z poprzednich kontroli, z protokołami odbioru robót remontowych wykonanych w budynku od czasu poprzedniej kontroli, a także zgłoszeniami użytkowników lokali, dotyczącymi usterek, wad, uszkodzeń lub zniszczeń elementów budynku (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W trakcie takiej kontroli trzeba sprawdzić, czy wykonano uprzednie zalecenia (art. 62 ust. 1a Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a szczegółowo należy zbadać (o czym mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia) stan techniczny:

  • zewnętrznych warstw przegród zewnętrznych (warstwa fakturowa),
  • elementów ścian zewnętrznych (attyki, filary, gzymsy),
  • balustrad, loggii i balkonów,
  • urządzeń zamocowanych do ścian i dachu budynku,
  • elementów odwodnienia oraz obróbek blacharskich,
  • pokryć dachowych,
  • instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej,
  • urządzeń stanowiących zabezpieczenie przeciwpożarowe budynku,
  • elementów instalacji kanalizacyjnej odprowadzających ścieki z obiektu,
  • przejść przyłączy instalacyjnych przez ściany budynku.

Natomiast kontrola wskazana w art. 62 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego powinna objąć sprawdzenie stanu sprawności technicznej i wartości użytkowej zarówno ww. elementów budynku, jak również wszystkich pozostałych, a także jego estetykę i otoczenie (§ 6 rozporządzenia).
Zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia protokół z okresowej kontroli stanu technicznego budynku mieszkalnego powinien określać:

  • stan techniczny elementów budynku objętych kontrolą,
  • wielkość zużycia lub uszkodzenia elementów objętych kontrolą,
  • zakres robót remontowych i kolejność ich wykonywania,
  • metody i środki użytkowania elementów budynku narażonych na szkodliwe działanie wpływów atmosferycznych i innych czynników,
  • zakres niewykonanych robót remontowych zaleconych do realizacji w protokołach z poprzednich kontroli okresowych.

Co najmniej raz na pięć lat należy sprawdzić stan techniczny, sprawność i bezpieczeństwo całego obiektu w zakresie jego przydatności do użytkowania, w tym:

  • instalację elektryczną i piorunochronną (stan sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów);
  • urządzenia chłodnicze w systemie klimatyzacji, jeśli mają nominalną moc chłodniczą większą niż 12 kW (w domach jednorodzinnych to rzadka sytuacja). Kontrola w tym wypadku ma polegać na ocenie efektywności energetycznej tych urządzeń.

Osoba dokonująca tej kontroli powinna zwrócić uwagę również na estetykę obiektu i jego otoczenia.

Zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, jeśli kontrola stanu technicznego budynku wykaże nieprawidłowości, które mogą zagrażać życiu lub zdrowiu użytkowników danej nieruchomości albo prowadzić do zagrożenia mienia, środowiska bądź spowodować katastrofę budowlaną, to właściciel, zarządca bądź użytkownicy danego obiektu są zobowiązani niezwłocznie je usunąć.

Przeprowadzający kontrolę ma również obowiązek sporządzić odpowiedni protokół, a jego kopię przekazać do odpowiedniego organu nadzoru budowlanego. Każda kontrola powinna również polegać na sprawdzeniu, czy usunięte zostały usterki i nieprawidłowości wykryte podczas poprzedniego badania. Organ nadzoru budowlanego przeprowadza swoją kontrolę po otrzymaniu kopii protokołu (Prawo budowlane, art. 70 ust. 1, DzU 1974 nr 89 poz. 414).

Ustawodawca przewidział także kary dla osób, które nie przestrzegają przepisów dotyczących kontroli budynków. Karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku może nałożyć sąd na osobę, która przeprowadza kontrolę bez odpowiednich uprawnień i kwalifikacji. Grzywną może zostać ukarany również ten, kto po wykonaniu kontroli nie przekaże kopii protokołu do organu nadzoru budowlanego.

Właściciele i zarządcy nieruchomości również podlegają karom. Jeśli nie stosują się oni do obowiązku przeprowadzania okresowych kontroli, utrzymywania obiektów w odpowiednim stanie technicznym, nie zapewniają bezpieczeństwa użytkowania nieruchomości, to podlegają karze grzywny równej co najmniej stu stawkom dziennym, karze ograniczenia wolności lub nawet pozbawienia wolności do roku.

Natomiast jeśli właściciel lub zarządca nie usuną ujawnionych w trakcie kontroli nieprawidłowości, które zagrażają bezpieczeństwu ludzi i środowiska to mogą oni podlegać karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny. Na karę grzywny naraża się także ta osoba, która nie zapewnia możliwości przeprowadzania okresowych kontroli stanu technicznego nieruchomości.

Przegląd obiektów budowlanych: https://www.batiplus.pl/przeglad-obiektow-budowlanych/

Obiekt budowlany należy utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. W tym celu ustawodawca przewidział system kontroli stanu technicznego obiektów budowlanych, a obowiązkiem ich przeprowadzania obciążył właściciela i zarządcę obiektu. Niezależnie od okresowych kontroli stanu technicznego, powinny być również prowadzone niezbędne działania konserwacyjne i naprawy oraz remonty. Ponadto warto także pamiętać o przeglądach roboczych w celu określenia stanu przygotowania budynku, urządzeń i instalacji, np. do użytkowania w okresie zimowym.